Recensie: Not that kind of girl – Lena Dunham

Lena Dunham - Not That Kind of GirlDe hele hype rond de serie Girls is een beetje aan mij voorbij gegaan. Ik heb volgens mij een paar afleveringen gezien, die vond ik in eerste instantie best grappig, maar als snel begon ik me te ergeren aan de personages uit de serie. Nu Not That Kind of Girl, de memories van bedenker en hoofdrolspeelster Lena Dunham, uit is werd ik toch wel weer nieuwsgierig, zeker omdat de pers en beroemdheden in Nederland en Amerika over elkaar heen buitelden om te roepen hoe briljant Lena Dunham toch wel is. Misschien heb ik toch wat gemist toen ik naar Girls keek? Daarom was ik ook erg blij dat uitgeverij Meulenhoff een recensie-exemplaar ter beschikking stelde.

De achterflap van het boek zegt:
In dit zeer persoonlijke boek bewijst Lena Dunham, de bedenker, producer en hoofdrolspeler van de HBO-serie Girls, dat ze een van de meest authentieke jonge Amerikaanse auteurs van dit moment is. Dunham beschrijft verliefdheden, eenzaamheid, hoe het is om vijf kilo te zwaar te zijn terwijl je alleen maar gezonde dingen eet, vriendschappen met geweldige vrouwen, verbroken relaties met foute vriendjes, ware liefde, en bovenal: hoeveel moed het vergt om te geloven dat jouw verhaal het waard is om te vertellen.

Not That Kind of Girl is een rauwe, ontroerende reeks berichten van het front van de strijd die volwassen worden heet.

Aansteller
Vooropgesteld, Dunham kan goed schrijven. Sommige stukken zijn echt erg grappig. Vooral haar lijstjes met opsommingen (Achttien flirterige uitspraken die ik echt heb gedaan, Dertien dingen waarvan ik inmiddels weet dat je ze beter niet tegen vriendinnen kunt zeggen) las ik met plezier. Het is verder bewonderenswaardig dat ze zo eerlijk is, dat ze vertelt over haar angsten en fobieën, over de minder glamoureuze momenten uit haar leven. Het is bemoedigend voor jonge meiden om te zien dat je er niet uit hoeft te zien als een model voor Victoria’s Secret om succesvol te zijn. Maar ik moet eerlijk bekennen, ik vind Dunham, in ieder geval op basis van Not That Kind of Girl, vaak vooral nogal al een ontzettende aansteller. Zo, dat is er uit.

Lena Dunham - Not That Kind of Girl

De binnenkant van het omslag. Erg leuk. Ook in het boek zelf staan kleine tekeningen van Dunham die de verhalen illustreren.

Een passage waar ze vertelt dat ze zonder onderbroek aan (want vergeten in te pakken) een lezing moet geven voor een bomvolle zaal studenten, zodat ze de hele tijd krampachtig haar benen bijelkaar moet houden (want een broek had ze natuurlijk, hahaha, ook niet mee en blijkbaar had ze ook geen onderbroek aan toen ze van huis ging, hihihi, en was er op het vliegveld of in de plaats waar ze de lezing moest geven blijkbaar ook geen enkele onderbroek te koop) wekt bij mij vooral irritatie op. Het voegt helemaal niets toe aan het verhaal (over haar terugkeer naar de universiteit waar zij zelf studeerde) en wordt alleen maar gebruikt om aan te tonen hoe ontzettend lekker eigenzinnig ze toch is. Althans, dat is de indruk die ik krijg. En zo waren er uiteindelijk meer passages die bij mij irritatie opwekte dan leesplezier. Eigenlijk een beetje hetzelfde als ik had toen ik Girls keek.

Misschien is het een generatieding? Ben ik gewoon te oud om me hier nog in te herkennen.  Zou kunnen. Of misschien ben ik te Hollands? “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg” is misschien stiekem toch wel meer mijn stijl. Ik weet het niet.

Conclusie? Lena Dunham is aan mij dus niet zo besteed. Net zoals Girls ook niet echt iets voor mij was. Het goede nieuws? Voor fans van de serie is dit boek waarschijnlijk meer van hetzelfde, dus die zullen er ongetwijfeld van smullen.

Meer Lena Dunham? BuzzFeed zette 20 adviezen uit haar boek op een rijtje. Om dus wel of niet op te volgen.
En gelukkig ben ik niet de enige met een kritisch geluid. Sylvia Witteman besprak op 11 oktober het boek ook in Sir Edmund van de Volkskrant. Lees haar column via Blendle.

Titel: Not That Kind of Girl (Waarom is die titel eigenlijk niet vertaald? Niet zo’n meisje klinkt toch best lekker in het Nederlands?)
Auteur: Lena Dunham
Vertaald door: Maaike Bijnsdorp en Lucie Schaap
Uitgeverij: Meulenhoff
ISBN: 9789029090414
MirandaLeest zegt: Girls gezien? Dan is dit meer van hetzelfde. Dat is dus goed nieuws voor de fans. Vind je de serie niks? Dan kun je dit boek gerust overslaan.

Not That Kind of Girl zelf lezen? Via onderstaande links kun je het boek direct bestellen bij Bol.com en ontvangt MirandaLeest een kleine commissie (links de Nederlandse versie, rechts de Engelstalige)

10 reacties

  1. Ik twijfelde of ik dit boek zou gaan lezen, ik las jubelende recensies maar ik had zelf het vermoeden (vooral na de recensie van Sylvia Witteman) dat ik te oud zou zijn voor dit boek, een te grote generatiekloof zeg maar en jouw recensie bevestigd dit.

    Mooie recesencie trouwens Miranda enne je bent de eerste blogger die de illustraties noemt (ik zag het in de boekenwinkel, vandaar)!

  2. Zowel de serie als dit boek trekken me niet zo, ondanks de hype, en jouw recensie bevestigt alleen maar dat dit boek echt niks voor mij zou zijn. Bedankt!

  3. Begrijp je helemaal. Je moet er van houden. Als je de serie kent, dan snap je het boek en andersom. Ik vond het grappig, maar een top boek? Nee dat niet, maar leuk om gelezen te hebben :).

  4. Ah Miranda, wat een heerlijke en eerlijke recensie van dit boek. Ik twijfelde heel erg of ik dit boek wilde gaan lezen, maar nu ik jouw recensie heb gelezen weet ik het zeker…. Dit boek is niets voor mij! Dank je wel voor deze goede en vooral eerlijke recensie, daar houd ik van!

  5. Pingback: Een boek per maand. Of een maand per boek | de wereld van Rosanne

  6. Pingback: Gelezen in juni | MirandaLeest

Geef een reactie

Required fields are marked *.


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.