Recensie: Bowie. De biografie – Wendy Leigh

Deze recensie verscheen oorspronkelijk in november 2014. In verband met het overlijden van Bowie heb ik deze in januari 2016 opnieuw gepubliceerd.

Muzikanten leiden vaak fascinerende levens. Biografieën van muzikanten zijn dus vaak heerlijk leesvoer. Neem bijvoorbeeld David Bowie, niet de eerste de beste als artiest, maar ook een man die een, laten we zeggen, kleurrijk leven heeft geleid. Toen ik zijn biografie aangekondigd zag staan in de brochure van de gloednieuwe Uitgeverij Brandt belandde zijn boek dan ook direct op mijn verlanglijstje. Gelukkig ontving ik van de uitgeverij een recensie-exemplaar. Dank daarvoor.

Wat de uitgever zegt
Bowie. De biografie - Wendy LeighIedereen kent David Bowie…maar niemand kent hem. Dit boek gaat op zoek naar de man achter de mythe.

David Bowie – het icoon van rock, mode, kunst en design, en de ultieme voorvechter van de seksuele vrijheid – is een levende legende. Niettemin slaagt hij er al vijf decennia in zijn privéleven te hullen in mystiek. In dit unieke boek wordt de man van vlees en bloed getoond die achter zijn masker schuilgaat. Op basis van vele interviews – met onder andere vrouwelijke én mannelijke minnaars, zakelijke contacten, groupies en bandleden – schetst Wendy Leigh een nietsverhullend portret.

Centraal staan Bowies zware route naar de top, zijn creativiteit, zijn altijd gedurfde artistieke keuzes en zijn meedogenloze ambitie. Daarnaast wordt zijn vriendschap met John Lennon belicht, zijn haat-liefdeverhouding met Mick Jagger, zijn promiscue seksleven, zijn affaires met onder anderen Susan Sarandon, Tina Turner en Nina Simone, en natuurlijk zijn huwelijk met Iman, dat nu al een kwarteeuw standhoudt.

Deze biografie, die zestien fotopagina’s bevat, biedt een unieke kijk in het leven van de man die een iconische superster werd.

Wat MirandaLeest zegt
Als je een biografie van David Bowie gaat lezen verwacht je seks, drugs en rock ’n roll. Dat lijkt me duidelijk. Maar Bowie van Wendy Leigh gaat eigenlijk vooral in op het eerste punt, een beetje op het tweede en gaat vrijwel geheel voorbij aan het derde punt.

De seksuele escapades van David Bowie worden direct in de introductie al even opgesomd (een korte bloemlezing van veroveringen, aldus het boek), in ongeveer 1,5 pagina komen de namen voorbij van iedereen waarmee Bowie het bed heeft gedeeld. Althans, de wat bekendere namen. Wat te denken van Bette Midler (al was het niet in bed, maar in een kast), Susan Sarandon, Nina Simone, Tina Turner en ene Cyrinda Foxe, een “Marilyn Monroe-lookalike met een parelsnoer dat ze bij hun laatste seksuele ontmoeting inventief benutte”. En dan zitten we dus pas op pagina 20 van het boek.

Dit zet dan ook wel gelijk de toon voor de rest van het boek, want dat gaat vooral over het seksleven van David Bowie. De “man achter de mythe” had het er maar wat druk mee leren we. Dat kan ook niet anders, met zulke “aanzienlijke genetische giften”, een “liefdeslans” (aldus David’s ex Angie) of, zoals Lisa Robinson schreef in een blad “nog buitenaardser dan zijn gezicht, is zijn geslacht, dat er uitzonderlijk groot en zelfs bijna onmenselijk uitziet”.

Bent u er nog? Zo gaat het maar door. Een echte serieuze muziekbiografie kun je dit niet noemen. 50 shades of Bowie was misschien een betere titel geweest. Maar, eerlijk is eerlijk, die seksuele escapades waren wel een groot onderdeel van het leven van David Bowie. En het leest als een trein. Bovendien heb ik nooit zó vaak gelachen tijdens het lezen van een biografie als bij Bowie (vanwege al de schaamteloze verhalen over Bowie’s seksleven) al zal dat vast niet de bedoeling zijn geweest.

Gelukkig leren we ook nog iets over David Bowie dat niet met zijn seksleven te maken heeft. Zo was hij een tijdje boekrecensent voor Barnesandnoble.com, dat is toch leuk om te weten als boekblogger zijnde (mijn collegaatje David Bowie ;-)). En erfde David een grote liefde voor lezen van zijn vader. “Zelfs in zijn meest duistere drugstijden reisde hij de wereld rond met hutkoffers waarin hij zijn enorme bibliotheek vervoerde”.

Mick Jagger (de enige waarvan Bowie ooit ontkende mee naar bed te zijn geweest) schijnt gezegd te hebben “Kijk uit wat voor schoenen je draagt als je bij David in de buurt komt. Want de volgende keer dat je hem ziet, draagt hij dezelfde schoenen, en hem staan ze beter!”. Van je vrienden moet je het hebben.

Conclusie: Verwacht van Bowie absoluut geen serieuze biografie. Over zijn muziek en beweegredenen kom je werkelijk niets te weten. Voor echte muziekfreaks is deze biografie een lachtertje. Maar, heb je zin in een lekker smeuïg seks, drugs and rock ’n roll verhaal en ben je niet vies van roddel en achterklap? Dan is Bowie van Wendy Leigh smullen geblazen.

Titel: Bowie. De biografie
Auteur: Wendy Leigh
Vertaald door: Robert Neugarten
Uitgeverij: Uitgeverij Brandt
ISBN: 9789492037015
MirandaLeest zegt: Een serieuze biografie kun je dit niet noemen. Maar een schaamteloos seks, drugs en (een heel klein beetje) rock and roll verhaal met David Bowie in de hoofdrol is het wel.

Nieuwsgierig geworden? Via onderstaande links kun je de biografie direct bestellen bij Bol.com. Links (met de veel mooiere foto van de wat oudere Bowie) de Nederlandse versie. links de Engelstalige.

8 reacties

  1. Leuke recensie Miranda, voor de vroege ochtend 😉 , maar ik zet hem tòch wel op mijn lijst….thx

  2. Goh, dat had ik niet verwacht, ik dacht dit een serieuze biografie over Bowie was, in zijn liefdesleven (of moet ik zeggen seksleven) ben ik niet echt geïnteresseerd, toch zet ik het boek op mijn lijstje, je recensie maakt mij nieuwsgierig!

  3. Pingback: Maandelijkse update november | MirandaLeest

  4. Heb hem gelezen. Inderdaad geen diepgang en veel info uit tweede of derde hand. Zelfs bijna een bio opgenome van zijn vrouw. en de laarste 20 jaar in de laatste paar hoofdstukken. Kortom een slecht opgezette biografie naar mijn idee. Teleurstellend

  5. Pingback: Ondertussen op internet | MirandaLeest - boekenblog

  6. Heb net het boek uit. Gekregen als kerstcadeau maar kon door zijn overlijden er niet toe komen. Van mij mag het zo de kachel in. 60% sex, 30% drugs en 10% niets. Allemaal ouwe koek. En dan…..ACHTTIEN pagina’s bronvermelding. Zoals ik al zei een kerstcadeau dus hou ik het. Maar als ik het zelf gekocht had ging dat hele boek zo de op de vuurstapel. Wat een crap.

Geef een reactie

Required fields are marked *.


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.