Tagarchief: Recensie

Recensie: Miss yellow hair, hello – Iris Hannema

Vorig jaar zag ik Iris Hannema bij Margriet’s Theater op Tafel. Ik was direct onder de indruk van haar enthousiaste verhalen, gevoel voor humor en vooral van haar lef. Zo maar in je eentje naar de plaatsen die nou niet altijd direct bekend staan om hun gastvrijheid, je moet maar durven. Ook las ik regelmatig haar artikelen in het tijdschrift Zin, waar ze boeken achterna reist en landen als Japan (Murakami), Chili (Isabel Allende) en Colombia (Gabriel Garcia Marquez) aandeed.

Miss yellow hair, hello van Iris HannemaGenoeg reden dus om tijdens de Boekenweek haar boek Miss yellow hair, hello aan te schaffen. En dat zelfde boek dan ook direct op dag twee van de Boekenweek in één ruk uit te lezen. Verwacht geen romantische verhalen, bountystranden of immer vriendelijke locals. Nee, binnen 20 pagina’s zijn er al bloedneuzen en waterige groene diarree voorbij gekomen. Met andere woorden, reizen is niet voor watjes en ziek word je toch wel.

Zoals de achterflap van het boek zich ook al afvraagt: Is dit een reisboek, of juist een anti-reisboek? De meeste locaties (Syrië, Iran, Senegal en Pakistan, om er maar een paar te noemen) die voorbij komen stonden toch al niet direct op mijn verlanglijstje. Voor mij hoeft het allemaal niet zó avontuurlijk. Maar de verhalen van Iris zijn enorm geestig en zitten vol bravoure. Zo kun je vanuit je luie stoel toch een beetje meegenieten.

De verhalen worden overigens afgewisseld met tips, voor als je het toch aandurft om de plekken die Iris beschrijft te bezoeken. Hoe je de Afrikaanse grenzen oversteekt bijvoorbeeld (ruim voldoende pasfoto’s mee), waar je je in Cuba gerust aan kunt ergeren (opdringerige mensen die je ongevraagd een stadstour geven en je aan het eind geld afhandig proberen te maken) of, als het toch erg gezellig wordt, wat te doen met de liefde in een volle slaapzaal (uitwijken naar het strand). En de tip die bijna overal nuttig is: draag (als alleenreizende vrouw) een trouwring. Scheelt een hoop gezeur.

En denk nou niet dat het alleen maar ellende is. Er wordt gefeest, carnaval gevierd (in Rio), er worden vriendschappen gesloten en ook nog het een en ander wat je misschien liever niet aan je moeder vertelt.

Vertel het thuisfront niet alles, maar wel íéts
Je vertelt je ouders natuurlijk niet álles wat je op reis meemaakt, maar het is niet onverstandig wel het een en ander los te laten. Laat ze weten dat je ’s nachts veel uitgaat (en je altijd heel veilig voelt), dat je zoveel leuke mensen (mensen, niet mannen) ontmoet, dat het fijn is om te kunnen doen en laten wat je wilt (niet: ik neuk met iedereen die ik tegenkom). Wees subtiel.

Zelfs als je niet zo reislustig bent of liever met een cocktail aan het strand ligt tijdens je vakantie is Miss yellow hair, hello! de moeite waard. No-nonsens reisverhalen met een flinke dosis humor.

Gelukkig hoorde ik Iris van de week op de radio verkondigen dat ze binnenkort naar Brazilië vertrekt. Dus met een beetje geluk ligt er binnenkort weer een boek vol fijne verhalen in de winkel. En tot die tijd is er op de site van National Geographic een pagina waar ze als Digital Nomad verslag doet van haar avonturen. Je kunt daar trouwens ook nog, tot 24 maart, kans maken op een gesigneerd exemplaar van haar boek. Meedoen, zou ik zeggen!

Titel: Miss yellow hair, hello
Auteur: Iris Hannema
Uitgeverij: Arbeiderspers
ISBN: 9789029588867
MirandaLeest zegt: voor schijtluizen die liever veilig vanaf de bank de wereld rond reizen en voor iedereen die overal al geweest is

[bol_product_links block_id=”bol_5323464fc3252_selected-products” products=”9200000022117920″ name=”blog” sub_id=”missyellowhair” link_color=”F3A703″ subtitle_color=”333333″ pricetype_color=”333333″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”05BFB0″ background_color=”FFFFFF” border_color=”AAAAAA” width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”0″ admin_preview=”1″]

Boekenweek dag 8 – Recensie boekenweekgeschenk

Van 8 tot en met 16 maart is het Boekenweek. Het thema dit jaar is ‘Ondertussen ergens anders’. In het kader van de Boekenweek verschijnt er dagelijks een blog op MirandaLeest. (Klik op onderstaand logo voor meer informatie over de Boekenweek).

Boekenweek 2014

Het boekenweekgeschenk. Ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Ik zorg ieder jaar dat ik tijdens de boekenweek wat boeken aanschaf, zodat ik het geschenk ontvang. Want zonder boekenweekgeschenk is de boekenweek voor mij niet compleet. Van de afgelopen jaren heb ik zeker tien, misschien wel meer, geschenken in huis. Maar al met al heb ik er misschien 3 of 4 gelezen. Waarvan die van Kees van Kooten van vorig jaar me nog het meest bijstaat. Niet alleen omdat het nog relatief kort geleden was, maar vooral omdat ik een liefhebber van Van Kooten’s werk ben.

Maar ja, als je boekenblogger bent en je je voorneemt tijdens de Boekenweek iedere dag een blog te plaatsen dan begin je toch maar aan het boekenweekgeschenk.

Boekenweekgeschenk 2014: Tommy Wieringa - Een mooie jonge vrouw

En, ik moet zeggen, het geschenk viel niet tegen. Van Wieringa las ik een paar jaar geleden wel Joe Speedboot. Daar genoot ik van, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik me er weinig van herinner en dat ik ook niet direct andere boeken van Wieringa heb aangeschaft. Gelukkig was er nu het boekenweekgeschenk, Een mooie jonge vrouw.

Een man van in de veertig begint een verhouding met een mooie jonge vrouw. Zij betekent een overwinning op de tijd, maar zijn ouderdom en verval kan hij er niet mee afwenden. In dit liefdesverhaal stelt Tommy Wieringa de vraag wat pijn is en of je kunt doordringen tot de pijn van een ander als je deze niet eerst zelf hebt gevoeld.

Edward is een gevierd wetenschapper en ontmoet op z’n 42e de mooie Ruth. Ze vallen voor elkaar en Edward droomt al snel van samen oud worden. Probleem is alleen dat Edward dat al is, en in plaats van dat zij hem jong houdt, maakt hij haar vroeg oud.

Zij had zich aan zijn leeftijd aangepast, in plaats van aan zijn karakter. Ja, zo was het gegaan: zij werd ouder door hem en hij werd nog ouder dan hij al was door haar.

Het leeftijdsverschil gaat ze steeds meer parten spelen. Vooral Edward ziet steeds meer beren op de weg. Hij probeert er nog wel wat van te maken, maar als Ruth ook nog zwanger wordt, raken ze toch steeds meer van elkaar verwijderd. Als hun baby dan ook nog een echte huilbaby blijkt te zijn wordt Ruth steeds afstandelijker. Edward’s reactie is om een affaire te beginnen met een aantrekkelijke collega, want

het bezit van een mooie jonge vrouw was alleen te verdragen door een nog jongere minnares te nemen.

Het is een duidelijk verhaal met een kop en een staart. De plotwendingen zijn niet wereldschokkend, dat kan ook nauwelijks in zo’n dun boekje, maar Wieringa’s schrijfstijl is prettig en goed leesbaar. Ik had het boekje dan ook in een mum van tijd uit. Misschien de boekenweekgeschenken van de afgelopen jaren ook nog maar een kansje geven dan.

Oh, en niet vergeten. Op vertoon van het geschenk kun je op zondag 16 maart gratis met de trein reizen.

Titel: Een mooie jonge vrouw
Auteur: Tommy Wieringa
Uitgeverij: Bezige Bij (in opdracht van het CPNB)
ISBN: 9789059652347
MirandaLeest zegt: voor literatuurliefhebbers met weinig tijd

Lees jij het boekenweekgeschenk altijd? Wat vond je van het geschenk van dit jaar?

Lees ook mijn andere Boekenweek 2014 blogs:
Dag 1: Tattered Cover boekhandel in Denver.
Dag 2: Mijn boekenweek aankopen
Dag 3: Souvenirs in de boekenkast
Dag 4: They Draw and Travel
Dag 5: Bill Bryson
Dag 6: All the Buildings in New York
Dag 7: Ik lees Nederlands

Recensie: De alfabetweter

De alfabetweter - Ronald Snijders en Fedor van EldijkMeeneemgetal, verwekkerradio, bobsnee, hulpdickmaas*.

Er gaat geen belletje rinkelen zeg je? Dat zou kunnen. De ondertitel van het boek De Alfabetweter van Ronald Snijders en Fedor van Eldijk is niet voor niets: 1000 nieuwe woorden die het niet gaan redden. Want de kans dat je deze woorden ooit in je dagelijkse conversatie gaat gebruiken lijkt te verwaarlozen. Hoewel ik Medeleiden** best een kans zou willen geven. Het boekje staat dus vol met dit soort geestige vondsten. Erg leuk om af en toe even doorheen te bladeren. En een superleuk cadeau voor taalliefhebbers met humor.

In januari zag ik Snijders en Van Eldijk trouwens in de Kleine Komedie, bij de presentatie van de voorjaarscatalogus van Uitgeverij De Harmonie. Een waar genot, want ik hou van mensen die met taal kunnen goochelen. Vooral als ze dat met een uitgestreken smoelwerk kunnen. En dat kunnen deze heren wel. Ze hebben trouwens ook nog een ander boek, dat heet voor het gemak ook Een ander boek. Superhandig. Gelukkig zijn ze nu ook regelmatig in de Volkskrant te vinden en ook op hun site Normale Mensen (een website voor normale mensen) is het goed toeven voor mensen die van humor houden.

*
Meeneemgetal, (o.) -len, nummertje dat men pas achteraf kan trekken als men al door de bakker geholpen is, om mee te nemen.

Verwekkerradio, (m.) -‘s, de radio van je (echte) vader.

Bobsnee, (o.) -ën, (chirurgenterm) incisie in iem. die Bob heet.

Hulpdickmaas, (m.) -mazen, (filmterm) een regisseur die slechte films maakt als Dick Maas zelf niet kan.

**
Medeleiden, (o.) g.mv., gemeente die tegen Leiden aanschurkt, zonder zelf Leiden te zijn. Bijv.: ‘De Leidse schouwburg staat niet in ~. Dit in tegenstelling tot de Medeleidse Schouwburg, die wel in ~ staat.’

Titel: De alfabetweter
Auteur: Ronald Snijders en Fedor van Eldijk
Uitgeverij: De Harmonie
ISBN: 9789076168821
MirandaLeest zegt: cadeautip voor taalliefhebbers met humor

[bol_product_links block_id=”bol_531344af105c2_selected-products” products=”9200000015314307,9200000000616201,1001004006442238″ name=”blog” sub_id=”alfabetweter” link_color=”F3A703″ subtitle_color=”333333″ pricetype_color=”333333″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”05BFB0″ background_color=”FFFFFF” border_color=”AAAAAA” width=”640″ cols=”3″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”0″ admin_preview=”1″]

 

 

 

Recensie: Bezoedeld – Linda Fontijn

Bezoedeld - Linda Fontijn

Mart Melsen wordt op een doordeweekse dag voor het oog van zijn gezin opgepakt door de Fiod en een paar dagen vastgehouden om uitleg te geven over een fraudezaak waar Marts bedrijf bij betrokken is. Concreet bewijs hebben ze niet, dus na een paar dagen mag Mart weer gaan. Maar zijn reputatie is dan al beschadigd. Mart bijt zich vast in het bewijzen van zijn onschuld, zelfs als dat de relaties met zijn gezin en minnares zwaar onder druk zet.

Maar ook bij de Fiod laten ze deze zaak niet los. Erik Hopman die belast is met deze zaak voelt de druk van zijn bazen om zijn targets te halen. Het is dus van het grootste belang deze zaak tot een goed einde te brengen, bewijs of geen bewijs. Dat Hopman omringt is door uitgebluste ambtenaren en ook van zijn vrouw en kinderen weinig support krijgt zorgt ervoor dat hij een beetje spanning in zijn leven opzoekt.

Hoe verandert je leven als je, ten onrechte, wordt beschuldigt van een misdrijf? Hoe ver ga je om je onschuld te bewijzen? En hoe pak je het aan als je juist aan de andere kant van de zaak staat, maar je niets hard kunt maken? Een zeer fascinerend vraagstuk voor een spannend boek. Bezoedeld is vlot geschreven en leest makkelijk weg. Toch wordt die spanning wat mij betreft niet helemaal waargemaakt. Daarvoor focust het boek zich te veel op de frustraties die beide partijen ondervinden. Begrijpelijk dat die er is, maar het begon mij na een poosje wel te vervelen.

Ook beide hoofdpersonen zijn nou niet bijster sympathiek. Mart is het prototype brallerige patser die zich verheven voelt boven het klootjesvolk. Dat is op zich een mooi contrast met de wat suffe ambtenaar Erik, maar ik vond het nogal vermoeiend. Dat kan misschien ook mijn eigen afkeer zijn van dat soort brallerige types. Gelukkig krijgen we nog wel een wat aangenamere kant van Mart te zien op het moment dat zijn oude vriend Lex, die veel voor hem heeft betekent, op sterven ligt en hij dag en nacht voor de oude man zorgt. Dat hij het overlijden van Lex vervolgens voor zijn vrouw verborgen houdt omdat hij anders geen alibi meer heeft om zijn minnares te bezoeken is dan wel weer een duidelijk signaal dat Mart vooral een eersteklas eikel is.

Het beloofde “spannende driehoeksdrama” komt eigenlijk niet echt heel erg uit de verf. Het beslaat slechts een klein onderdeel van het boek, maar zorgt op de valreep nog wel voor een dosis spanning.

Titel: Bezoedeld
Auteur: Linda Fontijn
Uitgeverij: Uitgeverij Aspekt B.V.
ISBN: 9789461533517
MirandaLeest zegt: mwah

Recensie: Is it just me? – Miranda Hart

Voor het slapengaan mag ik graag nog even een half uurtje naar een luisterboek luisteren. Heerlijk in het donker langzaam wegdommelen (hoe interessant het boek ook is), zalig. Want wie zegt dat voorgelezen worden alleen voor kinderen is? Vooral biografieën mag ik graag luisteren, zeker als ze door de hoofdpersoon zelf worden voorgelezen, of Johnny Depp*, dat mag ook.

De laatste tijd heb ik vooral veel naar luisterboeken van Engelse comedians geluisterd. Stephen Fry hoor ik sowieso graag praten, hij spreekt zo heerlijk Brits Engels, zelfs als hij het telefoonboek zou voorlezen zou ik nog genieten. Geen wonder dus dat ik heb genoten van zijn biografie Moab is my washpot. Ook de biografie van Jennifer Saunders (van French & Saunders en Absolutely Fabulous) Bonkers heeft voor vele uren luisterplezier gezorgd.

Daarna ben ik gelijk doorgegaan naar Is it just me van Miranda Hart. Ik moet eerlijk zeggen dat ik haar alleen ken van de BBC-serie Call the Midwife, maar ik weet dat ze ook haar eigen comedyserie heeft. En hoewel de naam van die serie, Miranda, mij natuurlijk zeker zou moeten aanspreken heb ik daar nooit meer dan een glimp van opgevangen. Desondanks is haar biografie me wel bevallen. Deze gaat namelijk niet zo zeer over haar carrière, maar vooral over haar verwondering over het leven als volwassene.

Ze discussieert in het boek met haar 18-jarige zelf. Little M is niet bepaald onder de indruk van het leven van Big M. Dat is in de luisterversie soms wat irritant, in verband met de nogal schelle stem van Little M, maar als je je daar over heen zet toch best geestig. Het geeft namelijk een mooi beeld van hoe je op achttienjarige leeftijd denkt alle wijsheid in pacht te hebben en precies denkt te weten hoe je leven als volwassene er uit zou moeten zien. En Little M voorziet een toekomst met een man, kinderen een zeer succesvolle carrière en vooral nooit meer gênante situaties. Eigenlijk precies zoals je denkt dat succesvolle mensen leven.

Miranda Hart is tijdens het schrijven 38, en op die carrière na (na jaren van suffe kantoorbaantjes) zijn die dromen niet bepaald uitgekomen. Voor Little M natuurlijk een nachtmerrie, maar Big M vindt het wel best. Ze belandt nog steeds van tijd tot tijd in gênante situaties, maar weet dat dat niet het einde van de wereld is (zoals dat het soms lijkt te zijn in je puberteit). Ze geeft toe dat ze liever Strictly Come Dancing kijkt (en meedanst) dan zich verdiept in moderne kunst. Het boek is erg herkenbaar voor dertigers, een leeftijd waarop steeds minder belangrijk wordt wat “men” vindt en je steeds dichter bij jezelf komt. Deze DRC (Dear Reader Chum, zoals ze haar lezer aanspreekt) heeft in ieder geval genoten van het boek en zou zonder aarzelen haar koffers pakken naar MirandaLand.

Luister je ook wel eens luisterboeken? Tips zijn altijd welkom (hoeven niet perse biografieën te zijn, en Nederlands mag ook).

Titel: Is it just me?
Auteur: Miranda Hart
Uitgeverij: Hodder & Stoughton General Division
ISBN: 9781444740769
MirandaLeest zegt: herkenbaar voor dolende dertigers die ook maar wat doen

Ook luisteren? Zelf schaf ik de luisterboeken meestal via iTunes aan, zodat ze direct op mijn telefoon af te spelen zijn. Maar ze zijn ook verkrijgbaar via Bol.com

[bol_product_links block_id=”bol_52f4dc6bf35a0_selected-products” products=”9200000005422553,9200000011845827,1001004008609493″ name=”blog” sub_id=”luisterboeken_comedyuk” link_color=”F3A703″ subtitle_color=”333333″ pricetype_color=”333333″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”05BFB0″ background_color=”FFFFFF” border_color=”AAAAAA” width=”640″ cols=”3″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”0″ admin_preview=”1″]

Mocht je ze liever gewoon in boekvorm lezen? Dat kan natuurlijk ook.

[bol_product_links block_id=”bol_52f4ddfdb8772_selected-products” products=”9200000009858589,9200000011845829,1001004002104749″ name=”blog” sub_id=”boek_comedyuk” link_color=”F3A703″ subtitle_color=”333333″ pricetype_color=”333333″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”05BFB0″ background_color=”FFFFFF” border_color=”AAAAAA” width=”640″ cols=”3″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”0″ admin_preview=”1″]

* De Engelse luisterboekversie van Life van Keith Richards wordt deels door Depp voorgelezen.

Recensie: Stuff I’ve been reading – Nick Hornby

 

Stuff I've been reading - Nick Hornby

Stuff I’ve been reading – Nick Hornby

Nick Hornby ken je ongetwijfeld als auteur, van zijn verfilmde boeken (About a Boy en het geweldige High Fidelity) of misschien zelfs van zijn muzikale uitstapje met Ben Folds, maar hij is bovenal ook lezer.

Stuff I’ve been reading is een verzameling columns uit het tijdschrift The Believer. Iedere column begint met een rijtje aangeschafte boeken en een rijtje gelezen boeken. Zoals de meeste boekenliefhebbers wel weten, halen die boeken van het linkerrijtje lang niet altijd het rechterrijtje. Helemaal niet erg, al denkt The Pollysyllabic Spree (“the eighty-seven white-robed and intimidatingly effete young men and women who edit this magazine” of “the forty-seven literature-loving, unnervingly, even-tempered yet unsmiling young men and women who remove all the good jokes from this column every month” afhankelijk van Hornby’s stemming) daar vast heel anders over. Zij hebben nogal strenge regels* wat het lezen van boeken betreft.

Gelukkig heeft Nick Hornby daar lak aan en hij leest gewoon waar hij zin heeft. En schrijft daar vervolgens over in The Believer. Het zijn geen diepgaande recensies van boeken, maar de meningen van een lezer en liefhebber. Iemand die het ene moment een dikke pil over de geschiedenis van Groot-Britannië wegwerkt, maar net zo makkelijk helemaal verslaafd raakt aan Young Adult boeken. Iemand die ook wel eens halverwege een boek stopt met lezen (ja ja, dat kan gewoon) of een maand nauwelijks leest vanwege andere belangrijke verplichtingen (het WK voetbal kijken bijvoorbeeld). Het motto van Hornby is dan ook “Read what you enjoy, not what bores you”. Daar kan ik het alleen maar mee eens zijn. Stuff I’ve been reading is zeker niet saai en vooral voor fanatieke lezers zeer vermakelijk.

Een Stuff I’ve been reading column van Hornby lezen? Dat kan op de site van The Believer. Het boek met alle columns kopen kan ook, bijvoorbeeld via bol.com

* Dit moet uiteraard met een flinke korrel zout worden genomen.

Titel: Stuff I’ve been reading
Auteur: Nick Hornby
Uitgeverij: Penguin Books Ltd.
ISBN: 9780241003336
MirandaLeest zegt: voor lezers die die stapel aangeschafte boeken ook nooit weggelezen krijgen