Recensie: The Luminaries – Eleanor Catton

The Luminaries - Eleanor Catton
Boeken van ruim 800 pagina’s kunnen vrij intimiderend zijn. Toch was ik erg benieuwd naar The Luminaries van Eleanor Catton. Het boek kreeg in 2013 de prestigieuze Man Book Prize (de schrijfster werd daarmee de jongste winnaar ooit, ze was pas 28). En wat ik er over las, was ook bijna alleen maar positief. En het motto van mijn blog is niet voor niets I Like Big Books and I Cannot Lie.

Over het boek:
Het is 1866, en Walter Moody is naar Nieuw-Zeeland gekomen om z’n geluk te beproeven. Wanneer hij aankomt in zijn hotel stuit hij op een groep van twaalf mannen die in het geheim bijeen zijn gekomen om een reeks onopgeloste zaken te bespreken. Moody raakt tegen wil en dank verstrikt in het mysterie.

Bovenstaande is ook eigenlijk de enige samenvatting die te geven is, want het is een boek waar je echt even voor moet gaan zitten, hoe langer je er in leest, hoe meer je er in mee gezogen wordt. Er komen veel personages in voor en alle verhaallijnen  grijpen op een of andere manier op elkaar terug of ontrafelen weer een beetje van wat er gebeurd is. Langzaam maar zeker wordt er duidelijk wat er zich heeft afgespeeld en wie welke rol heeft gespeeld.

Solitude is a condition best enjoyed in company

Een Quote uit het boek: “Solitude is a condition best enjoyed in company”

Het begin vond ik erg sterk, al moet je je hoofd er goed bijhouden, want er worden enorm veel personages geïntroduceerd. Het middenstuk vond ik wat zwakker en ik had dan ook wat moeite om daar doorheen te komen. Gelukkig waren de laatste 300 pagina’s weer even sterk als het begin en die las ik dan ook in een ruk uit. Omdat het verhaal zich afspeelt in 1866 is het taalgebruik af en toe wat ouderwets, maar ik vond dat goed bij het verhaal passen en vond het allemaal prima te begrijpen. Het verhaal wordt verteld uit het perspectief van de auteur en deze grijpt af en toe in door een observatie te maken over een van de personages of door iets te zeggen als “het voert te ver om hier nu verder op in te gaan”. Meestal ben ik niet zo gecharmeerd van dit soort trucjes, maar op een of andere manier past het heel goed bij dit verhaal.

De uiteindelijke ontknoping is niet heel spectaculair, omdat die al beetje bij beetje onthuld wordt, maar daar draait het in het boek niet om. Juist het ingenieus opgezette verhaal, met al die verschillende verhaallijnen, die uiteindelijk bij elkaar voor het complete verhaal zorgen is zo bijzonder en enorm mooi geschreven. Dat had heel makkelijk een onoverzichtelijk geheel kunnen worden met veel overbodige feiten, dus extra knap dat het een helder verhaal blijft.

Wat het boek voor mij nog een beetje extra bijzonder maakte is dat ik Hokitika (waar het verhaal zich grotendeels afspeelt) en Dunedin (waar een klein deel van het verhaal zich afspeelt) bezocht in 2001. Natuurlijk totaal niet te vergelijken met de situatie in 1866, toen het land nog volop in ontwikkeling was en beide steden nog maar net bestonden. Maar toch vind ik het altijd extra bijzonder om een boek te lezen dat zich afspeelt op een plek waar je zelf bent geweest.

Ik heb het boek zelf in het Engels gelezen, de Nederlandstalige editie verschijnt 14 mei.

Titel: The Luminaries (Al wat schittert in het Nederlands)
Auteur: Eleanor Catton
Uitgeverij: Granta Books (in Nederland bij Anthos)
ISBN: 9781847084323
MirandaLeest zegt: Een boek waar je echt even de tijd voor moet nemen, maar doe je dat, dan wordt je meegevoerd in een prachtig verteld verhaal.

[bol_product_links block_id=”bol_53707767d72f5_selected-products” products=”9200000020664183,9200000021924289,9200000025816238,9200000018290100″ name=”blog” sub_id=”luminaries” link_color=”F3A703″ subtitle_color=”333333″ pricetype_color=”333333″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”05BFB0″ background_color=”FFFFFF” border_color=”AAAAAA” width=”640″ cols=”3″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”0″ admin_preview=”1″]

2 reacties

  1. Wat goed, je hebt het uit!! Snel gedaan joh!

    Mooie recensie, ik moet nog steeds beginnen, stel het steeds uit haha, zo suf, maar nu, na het lezen van jouw recensie word ik wel heel erg nieuwsgierig, dus ik begin nu echt vanavond!

    • Heeft bij mij ook bijna een maand geduurd hoor, voordat ik ‘m uit had. En het is echt wel een boek waar je concentratie voor nodig hebt vond ik, dus heb ook een paar keer na een paar blz het boek weer weggelegd omdat ik merkte dat ik me niet kon concentreren. Maar uiteindelijk wel enorm de moeite waard.

Geef een reactie

Required fields are marked *.


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.